Q & A 001&002

 Q & A
 001&002

1. ชอบตัวเองไหม

ฮารุกะ: คิดว่าชอบตัวเองในตอนนี้ครับ
ยูโนะ: ก็ราวๆ นั้น?
ต่อให้ฉันได้เกิดใหม่เป็นตัวเองอีกครั้งก็คิดว่าไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้นหรอกมั้ง

2. คิดยังไงกับผู้คุมขัง

ฮารุกะ: คุณผู้คุมไม่ใช่คุณแม่ผมครับ
ยูโนะ: ก็แบบว่าขอบคุณที่ทำงานหนักนะ อืม ยังไงก็พยายามเข้าแล้วกัน

3. คิดว่าอยากออกไปจากมิลแกรมหรือเปล่า

ฮารุกะ: อยากอยู่ที่นี่ตลอดไปเลยครับ
ยูโนะ: ก็นะ ฉันเอียนที่นี่เต็มทีแล้วล่ะ อยากกลับออกไปเร็วๆ จังนะ

4. ที่มาของชื่อ

ฮารุกะ: รู้สึกว่าจะอยากได้ลูกสาวน่ะครับ เหมือนตัดสินใจเลือกชื่อกันมาตั้งนานแล้วล่ะครับ

ยูโนะ: อ่อนโยน (優/yu) กับ*เป็นตัวของตัวเอง (乃/no)

**เสริมเรื่อง ありのまま จริงๆ มันแปลประมาณว่า '...ตามที่เป็นจริง' ถ้าแปลตรงตัวแค่นี้มันจะไม่เข้าใจ เลยใช้คำว่าเป็นตัวของตัวเอง ในแง่ที่เป็นตัวเองอย่างที่มันเป็นอะไรทำนองนั้น ไม่รู้จะใช้คำไหนดี

ต่างชาติแปลเป็น honest กัน แต่เซนส์คำจะไม่เชิงซื่อสัตย์แบบที่เป็นคนจงรักภักดีหรือพูดความจริงซะทีเดียว ออกแนวซื่อสัตย์/ซื่อตรงต่อความเป็นไปที่แท้จริงของสิ่งๆ หนึ่งมากกว่า (ค่อนข้างนามธรรมกว่าความหมายทั่วไป)

ป.ล. เป็นคำที่ใช้ในเนื้อเพลงท่อนฮุคกับชื่อเพลงของ Let it go เวอร์ชั่นภาษาญี่ปุ่นด้วย

5. คิดว่าครั้งต่อไปตัวเองก็จะได้รับการอภัยหรือเปล่า

ฮารุกะ: คิดว่ามันจะเป็นแบบนั้นครับ คุณผู้คุมบอกว่าผมไม่ได้ทำผิดพลาดไปนี่ครับ
ยูโนะ: ที่มาถามจากทางนี้มันไม่ดูน่าขายหน้าไปหน่อยเหรอ ก็คุณผู้คุมเป็นคนที่ตัดสินใจนี่

6. สำหรับแกแล้วพ่อเป็นยังไง / สำหรับแกแล้วพ่อคืออะไร

ฮารุกะ: เขาแทบจะไม่ได้มาสนใจอะไรผมเลยไหมนะ
ยูโนะ: เคยคุยกันเรื่องโครงสร้างครอบครัวไปแล้วนี่? ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าไม่มีพ่อน่ะ

7. ถ้าต้องใช้เงิน 1 ล้านเยนให้หมดในทันทีจะทำยังไง

ฮารุกะ: เพราะผมไม่รู้ว่าจะทำยังไง ดังนั้นคุณผู้คุมช่วยจัดการทีนะครับ ผมให้ครับ
ยูโนะ: เอาไปกินอาหารอร่อยๆ กับครอบครัว จากนั้นก็เอาเงินไปให้เพื่อน

8. มีความทรงจำวัยเด็กที่มีความสุขหรือเปล่า

ฮารุกะ: ตอนที่เป็นเด็กผมมีความสุขมากเลยละครับ เพราะคุณแม่เองก็ใจดีด้วย
ยูโนะ: ฉันมีความสุขมาตลอดเลยหรือเปล่านะ คิดว่ามันน่าจะธรรมดาทั่วไปแหละ

9. คิดยังไงกับการทำร้ายคนอื่นของโคโตโกะ

ฮารุกะ: กลัวครับ แต่ว่าพวกเขาเป็นพวกคนที่คุณผู้คุมคิดว่าไม่ดีอย่างนั้นสินะครับ?
ยูโนะ: บ้าไปแล้วหรือไง ถึงจะบอกว่ามันเป็นการใช้ความรุนแรงโดยมีขอบเขตที่*ชัดเจน แต่ทำแล้วมันก็ไม่ได้มีอะไรบนโลกนี้เปลี่ยนแปลงไปใช่ไหมล่ะ

*ไม่ค่อยแน่ใจความหมาย 目につく ที่ยูโนะเขียนเท่าไหร่*

10. ต่อให้เวลาย้อนกลับไปก็จะยังฆ่าคนแบบเดิมไหม

ฮารุกะ: ไม่รู้สิครับ คิดว่าถ้าตอนนั้นผมยังอยู่ที่มิลแกรมก็ไม่ทำครับ
ยูโนะ: ฉันอยากให้ตัวเองไม่จำเป็นต้องทำมันอีกนะ ไอ้นั่นน่ะ

11. นักโทษที่คิดว่าเข้ากันได้ยาก(ไม่ชอบ)คือใคร

ฮารุกะ: ไม่ได้รู้สึกว่าไม่ถูกกับอามาเนะจังแล้วครับ ผมไม่กลัวเด็กตัวเล็กๆ อีกแล้วล่ะ
ยูโนะ: ใครดีล่ะ เอาที่เห็นแล้วอึด―อัดก็คงฮารุกะกับมูจังล่ะมั้งนะ

*หมายเหตุ* ยูโนะเน้นคำว่าหนักใจ/อึดอัดเป็นพิเศษ ปกติคือ きつい ยูโนะเน้นเป็น きっつい

12. คาดหวังอะไรจากผู้คุมขัง

ฮารุกะ: ช่วยให้อภัยคุณมูด้วยนะครับ
ยูโนะ: แบบว่าช่วยเลิกพยายามเดาหาเหตุผลเพื่อมารองรับทุกอย่างแบบนั้นทีเถอะ

*คิดว่ายูโนะน่าจะสื่อว่าไม่อยากให้เอสพยายามหาเหตุผลมารองรับสิ่งที่ยูโนะทำลงไปตามความคิดตัวเองค่ะ(แบบที่ทึกทักไปเองว่าคงทำเพราะแบบนั้นแบบนี้) เหมือนที่เจ้าตัวเคยแซะว่าเอสตัดสินให้อภัยเพราะคิดว่ายูโนะคงทำไปเพราะมีปัญหาครอบครัว การเงิน ขาดความรัก ฯลฯ*

13. คิดว่าจุดที่ตัวเองแตกต่างจากคนอื่นคือจุดไหน

ฮารุกะ: ทุกอย่างครับ ไม่ว่าอะไรผมก็ผิดพลาดไปหมดเลยครับ
ยูโนะ: ตรงที่ยึดหลักความเป็นจริงมากเกินไปล่ะมั้ง

14. เวลาที่เบื่อจะทำอะไร

ฮารุกะ: จะนอนอย่างเดียวเลยครับ
ยูโนะ: ทำท่ายกขาเกร็งหน้าท้อง (ท่า Leg Raises ต้องนอนเหยียดขาตรง เกร็งท้องและค่อยๆ ยกขาสองข้างขึ้นลงพร้อมกันโดยที่ขาห้ามแตะพื้น)

15. ถ้าทำให้ความปรารถนาเป็นจริงได้จะขออะไร

ฮารุกะ: อยากฉลาด แข็งแรง แล้วก็เป็น*คนที่น่าสนใจครับ
ยูโนะ: ไม่มีอะไรเป็นพิเศษนะ ขอแค่ญาติๆ กับเพื่อนฉันมีความสุขก็พอแล้วแหละมั้ง

*おもしろい人 อาจแปลว่าคนที่สร้างเสียงหัวเราะให้คนอื่นได้ (คนตลก/มีอารมณ์ขัน) ก็ได้

16. นิสัยกับรูปร่างหน้าตาอะไรสำคัญกว่า

ฮารุกะ: คิดว่านิสัยครับ
ยูโนะ: คิดว่าคงไม่อยากได้คำตอบทำนองนี้กันหรอก แต่จะอันไหนก็มีไว้แบบพอประมาณดีกว่า เพราะถ้ามีมากหรือน้อยจนเกินไปมันจะกลายเป็นแปลกเอาน่ะนะ

17. อยากมีชีวิตอยู่จนถึงอายุเท่าไร

ฮารุกะ: ไม่เคยคิดเลยครับ ผม*ก็ไม่ได้อยากตายหรอกครับ
ยูโนะ: คิดว่าอายุประมาณ 40 ก็กำลังดีเลยแหละนะ

*คำที่ฮารุกะใช้ไม่ใช่คำปฏิเสธแบบ 100% สื่อประมาณว่าใจจริงก็ไม่อยาก แต่อาจจะต้องฝืนใจทำ (ไม่อยากตายแต่อาจจะต้องตาย)

18. นักโทษที่คล้ายกับแกมากที่สุดคือใคร

ฮารุกะ: ไม่มีสักคนครับ เพราะคนอื่นเขาต่างก็เป็นคนที่สุดยอดกันทั้งนั้นเลยครับ
ยูโนะ: ยังไงก็คุณคาซุย

19. สามารถให้อภัยนักโทษคนอื่นได้ไหม

ฮารุกะ: ได้ครับ ผมคิดว่าพวกเขาต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างเป็นของตัวเองแน่ๆ ครับ
ยูโนะ: ก็บอกอยู่ว่ามันไม่ใช่เรื่องที่จะเอาตัวเองไปตัดสิน เรามีกฎหมายเพื่อการนั้นไม่ใช่หรือไง

20. เกลียดคนที่ฆ่าไปใช่ไหม

ฮารุกะ: จะว่ายังไงดีล่ะ คิดว่าผมอิจฉาเขาน่ะครับ
ยูโนะ: การเก็บมาคิดไปซะหมดทุกเรื่องเนี่ย ฉันเหนื่อยกับมัน(รำคาญ)แล้วแหละ นะ